تقویم هرسال به نام و یاد مردی بسته میشود که در ۱۴ اسفند کتاب زندگیاش بسته شده است. ۲۹ اسفند روز ملی شدن صنعت نفت در ایران افتخاری است که یاد آوردن از آن بیش از آنکه ما ایرانیها را شیرینکام کند، شرنگ تلخی را در کام سیاست مردان انگلیسی نشانده است، دکتر محمد مصدق این بخت را داشته است که در تاریخ نامش به نیکی به یادگار بماند.
این عکس، تصویر کم مانند از حضور آیت الله طالقانی بر مزار دکتر مصدق در ١۵ اسفند ۱۳۵۷ است، آیت الله طالقانی در این روز بر مزار دکتر در احمدآباد حاضر شد و به سخنرانی پرداخت، در این قسمتی از این سخنرانی بلند، ایشان گفت: «خواهران، برادران، فرزندان گرامی، امروز روز خاطرهانگیزی است برای ملت ما، همه در پیرامون تربت شخصیتی مبارز و تاریخی جمع شدهایم. نام مرحوم دکتر محمد مصدق همان اندازه که برای هوشیاری، بیداری، نهضت، مقاومت و قدرت ملی خاطرهانگیز است به همان اندازه برای دشمنان ما، دشمنان داخلی و خارجی، استعمار خارجی و عوامل استعمار داخلی وحشتآور و نگرانآور است. دکتر مصدق ۱۲ سال پیش در حال تبعید، در میان این قلعه و بیابان چشم از جهان دوخت ولی مزار او و نام او، برای دشمنان ملت وحشتانگیز بود. همه راهها را به روی ما و ملت ما، در این گوشه بیابان میبستند. چرا؟ مگر دکتر مصدق چه بود؟ دکتر مصدق در پی نهضتهای پیش از خود و ادامه نهضتهای پس از وفاتش حلقهای و واسطهای برای ادامه نهضت مردم ایران علیه ظلم و استبداد و استعمار و استثمار بود. این نام و این مزار همیشه مورد توجه مردم ایران و دنیای آزاد و آزادیخواه بوده است و خواهد بود.»[۱]
در ۱۴ اسفندماه ۱۳۴۵ ساعت ۶ صبح، دکتر محمد مصدق به دلیل بیماری سرطان، در سن ۸۴ سالگی درگذشت. مصدق وصیت کرده بود او را کنار کشتهشدگان ۳٠ تیر در ابن بابویه دفن کنند، ولی با مخالفت شاه چنین نشد و او در یکی از اتاقهای خانهاش در احمدآباد به خاک سپرده شد. یاد و خاطرهی این مرد نیک را گرامی میداریم.
پانویس:
پانویس:
- [۱] روزنامه آیندگان. ١۵ اسفند ۱۳۵۷. به نقل از وبسایت تاریخ ایرانی
_____________
گفتارهای دیگر:
یاد این بزرگ مرد ایران زمین گرامی باد
پاسخحذف